İçimin kayalıklarını

Yalıyor gözyaşlarım…

 

Gecenin örtüsünü kaldırdım. Bir resim düştü çerçeveden. Bir hayat ağladı, vurulmuştu ellerinden. Bir adam akşamsefalarını koklamaktaydı... İsimsiz sevişmeler sonrası saldığımız yaralar... Öyle sıcaktır ki tenin, ihanet kırbaçlarından. Tuz bassan yaralarına, çiçekler açar; efkârının hudutsuzluğundan. Ateşin çiçekleri dolar gecelerine; birileri hep akşamsefalarının peşinde. Yaralarım sızarken toprağımdan, geceyi emzirdim, hüzün bilmez çocuktan çok önce, karanlığı büyüttüm içimde. Pişmanlığın yavanlığına katık oldu, umuda bandığım ekmekler. İçimin kayalıklarını yalıyor, gözyaşlarım.

 

MASALLAR GECEYE YAKIŞIR

 

Sokaklar eşref saatine ermişken anlatılır masallar. Masallar, en çok geceye yakışır... Çünkü en çok gece inanmak ister insan, yaşadığı yalana. Üstü açık kalmışken gecenin, her şey ayyuka çıkmışken; bir masala inandırıp kendini, örtersin karanlığı yeniden gecenin üzerine yeniden. Karanlığa gömersin bütün gerçekleri. Bilirsin, kalbin hovarda aşk artığıdır. Bir avuç yenilgisindir ya da yanılgı. Bir o kadar da küfürsündür dillere. Tekmelenmiş sokak köpeği kıvamında, tükürülürcesine yaşarsın, aslında. İkiyüzlüdür masallar... Hayat seni uyutmak için gerçeklerine; tıngır mıngır sallar işte... Tehlikelidir masallar gecelere...

 

ZAMAN NEFESİMİ BURUŞTURUYOR

 

Yüzündeki hüznü sil, çıplak kalmış şehrim. Ruhumu baharının kollarından çaldı rüzgâr; isimsiz bir kentin arka sokaklarına attı. Adı olmayan diyarlarda ağlıyor, umudun seyyah düş zerreleri. Yüreğimin astarında, iğne sancıları, usulca uzanıyorum batıklarımın üzerine. Meri zamanı yitikleridir bunlar. Zaman bedenimden önce, nefesimi buruşturuyor, sabrım sökülüyor içimden. Mahrem saatlerin çığlığında, bir harita çiziyorum sessiz duvarlara, yönümü buluyorum yine, yeniden. Tekrar doğuyorum atlasa; ömrümün terkisindeki şefkatte uyanacağım. Tetiğini çekti artık güzelliğin meltem ferahlığı gülüşü, vurdu şakağımdaki hüzünleri...

Biliyorum; fütursuz bir yalana gizlenmiş şahken, şahbaz dili. Mor zulümler taşıyor kanatlarında. Kırılacak elbet o kanatlar; iflahı yok...

 

Figen GÜÇLÜ

Yayın Tarihi: 2011-03-20 15:40:05